Τετάρτη, 25 Νοεμβρίου 2015

Κριτικές-σχολιασμοί για το cd μου με τίτλο "Hari Kanakis My piano meditations"



   “Μόλις τελείωσα την ακρόαση του CD Χάρη. Εξαιρετικό!!! Θα έχεις ακούσει πολλά καλά λόγια - είμαι σίγουρος - εγώ θέλω να τονίσω κάτι που μου αρέσει ιδιαίτερα στο παίξιμό σου: οι παύσεις! Ξέρεις πότε να τις βάλεις, με μεγάλη μαεστρία, και συχνά είναι πιο ηχηρές κι από τις νότες.

   Μ' αρέσει ακόμη η λιτότητα σου! Αυτό δείχνει ότι έχεις αυτοπεποίθηση και δεν νοιώθεις την ανάγκη να εντυπωσιάσεις με δεξιοτεχνικές αλλά άταιρες επιδείξεις. Το παίξιμό σου έχει ήθος! Πολλά μπράβο κι ευχές! Καλοτάξιδο το CD και νάσαι πάντα δημιουργικός! Και πάλι ευχαριστώ για την γενναιοδωρία σου!”

Στάθης Γκότσης (Συνθέτης) 13-11-15

---------------------------------------------------------------------------------------

   “Ακούω και ξανακούω τις τελευταίες μέρες το cd ‘’My piano meditations’’ του Χάρη Κανάκη Haris Kanakis και πραγματικά δεν ξέρω τι να πρωτοθαυμάσω: την πιανιστική του δεξιοτεχνία, το feeling των αυτοσχεδιαστικών του συνθέσεων, που στο βάθος τους διακρίνω κάτι από τον ήχο του Eroll Garner και του Bill Evans, τον τρόπο με τον οποίο ‘’μεταμορφώνει’’ γνωστά κομμάτια (από το Besame mucho και το Singing in the rain μέχρι …τον Εθνικό Ύμνο), ή καποιες μικρές χαρακτηριστικές λεπτομέρειες όπως το clin d’oeil στον John Cage στην εισαγωγή του τελευταίου κομματιού ?

   Ο Χάρης Kανάκης, μέλος της Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών και διακεκριμένος μουσικοπαιδαγωγός, είναι ένας πολύ σεμνός καλλιτέχνης, ίσως περισσότερο από όσο θα έπρεπε, δεδομένου του ταλέντου του, γι αυτό αξίζει να τον ανακαλύψουν και όσοι δεν τον γνωρίζουν.”

Κάτια Καλλιτσουνάκη (Μουσικός  παραγωγός  3ου Προγράμματος Ελλ/κής. Ραδιοφωνίας-ΕΡΤ)

24-11-15

-----------------------------------------------------------------------------------------

   «Μου έκανε την τιμή και μου το έστειλε! Συνυπογράφω και προσθέτω ότι η σεμνότητά του σε συνδυασμό με την μουσική αυτοπεποίθηση του κάνουν το παίξιμό του λιτό, ουσιαστικό, χωρίς να παρασύρεται σε φλύαρους δεξιοτεχνισμούς που δεν προσθέτουν τίποτε στο ήθος του κάθε κομματιού. Εξαιρετικό CD, όντως!» 

Στάθης Γκότσης – Συνθέτης (24-11-15)

Τρίτη, 10 Νοεμβρίου 2015

Hari Kanakis "My piano meditations" (cd)

               

              
   Κυκλοφόρησε ο νέος μου δίσκος με πιανιστικούς αυτοσχεδιασμούς, σε ιδιωτική ανεξάρτητη παραγωγή. Τα 13 κομμάτια που επέλεξα να συμπεριληφθούν σε αυτή την δισκογραφική μου δουλειά, αποτελούν μέρος μόνο μιας σειράς αυτοσχεδιασμών που είναι βασισμένοι σε ένα προσωπικό ιδίωμα jazzy, free-style πιανιστικού αυτοσχεδιασμού, που ξεκίνησα να δουλεύω και να εξελίσσω από το 1994 και παρουσιάζω κατά καιρούς σε επιλεγμένους συναυλιακούς χώρους από το 2010.

    Όλα τα κομμάτια έχουν αυτοσχεδιαστικό χαρακτήρα. Στα περισσότερα κομμάτια, του όποιου αυτοσχεδιασμού, προηγείται μια σύντομη αναφορά στο πρωτότυπο θέμα, ενώ αυτό δεν συμβαίνει στο Νο.7 και στο Νο.11 τα οποία παίζονται-σχεδόν-όπως πραγματικά είναι, για λόγους που ούτε εγώ γνωρίζω.

    Η ηχογράφηση του δίσκου πραγματοποιήθηκε στο φιλόξενο studio της «Σχολής Μπεχράκη» στα Βριλήσσια, στις 2 Απριλίου και στις 9 Ιουλίου του 2015, με την επίβλεψη και γενική επιμέλεια του ήχου από τον εξαιρετικό ηχολήπτη και μουσικό Χρήστο Θεοδωρακόπουλο.

    Ευχαριστώ ιδιαίτερα τους καλούς φίλους, Φραγκίσκο Μακρή και Γιάννη Λιανάκη για την πολύτιμη βοήθεια στην τελική διαμόρφωση του ένθετου του δίσκου, τον Δημήτρη και τον Κυριάκο Μπεχράκη για την επιστασία και φιλοξενία στους χώρους ηχογράφησης, όπως και τον αγαπητό μου δάσκαλο Γιάννη Αυγερινό για τις πολύτιμες επισημάνσεις.
  
( Υ.Γ.  Ο δίσκος αυτός δίδεται σε φίλους και ενδιαφερόμενους δωρεάν και δεν έχει σαν σκοπό την αποκόμιση κέρδους). 


Χ.Κ.

Δευτέρα, 9 Νοεμβρίου 2015

Αντρέι Ταρκόφσκι: "Δεν κάνουμε τίποτε άλλο παρά να μιμούμεθα τον Δημιουργό".




Ό Αντρέι Ταρκόφσκι(1932-1986) —μικρός, νευ­ρικός, βίαιος, σχεδόν ασιατικός τύπος-—δεν είναι λιγότερο απαιτητικός από τις ταινίες του. "Οσο αδιαφορεί για την ικα­νοποίηση του κοινού, θεωρώντας πώς το έργο πού έχει να κάνει πρέπει να το κάνει, χωρίς να ενδιαφέρεται για μόδες και για επιτυχίες, άλλο τόσο δεν φροντίζει να προσελκύσει τον τύπο και άλλα κέντρα κοινής γνώμης. Απεχθάνεται την κινημα­τογραφική κριτική, πού τη βρίσκει στο σύνολο της μέτρια. Αποφεύγει τους δη­μοσιογράφους. Αγαπά να προκαλεί, να διακηρύττει, λόγου χάρη, παρωχημένες θέσεις του τύπου: Ό άνδρας είναι για να ενεργεί και να δημιουργεί. Ή γυναίκα για ν' αγαπά τον άνδρα.Αυτή ή αποσιώπηση όσον άφορα το σχολιασμό του έργου του, μαζί με τη δυ­σκολία προσέγγισης των ταινιών του, ιδί­ως των τελευταίων, μπορεί να εξηγήσει μια σοβαρή παρεξήγηση, πού είναι πια καιρός να διαλυθεί, για την προσωπική μεταφυσική του Ταρκόφσκυ. Ό κινημα­τογραφικός τύπος ιδιαίτερα, έχει παρου­σιάσει τον Ταρκόφσκυ όχι σαν ένα πιστό, άλλα σαν έναν άνθρωπο πού νοσταλγεί το Θεό. Βάζουν στο στόμα του Ταρκό­φσκυ —φράσεις εκατό φορές ξαναειπωμένες—: «Για μένα ό ουρανός είναι άδειος» (Postif Νο 109), «Δεν διαθέτω το όργανο με το όποιο νοιώθουμε τον Θεό» . Ρωτήσαμε τον Ταρκόφσκυ πώς μπο­ρούσε να συμβιβάζει τον αγνωστικισμό αυτόν με την ολοφάνερη πνευματικότη­τα, πώς μπορούσε να λέει ταυτόχρονα: «Τό νόημα της ζωής είναι να υψωνόμαστε πνευματικά» και «Για μένα ό ουραγός εί­ναι άδειος» ...Αναπήδησε: «Ό ουρανός είναι άδει­ος... Ποτέ δεν τοπα αυτό! Που διαβάσατε κάτι τέτοιο; Ό Μπέργκμαν θα μπορούσε να το πει ή ό Κίρκεγκαρντ! Εγώ ποτέ!»
 — Για σας λοιπόν ό ουρανός δεν είναι άδειος; 
-    "Οχι, βέβαια!-     -Το ερώτημα γίνεται πιο απλό. Τι εί­ναι για σας το πνευματικό; Ποια είναι ή πίστη σας; Πιστεύω πώς ό άνθρωπος δημιουρ­γήθηκε από Κάποιον πού είναι ανώτερος,πού είναι άπειρος και πώς όλη ή ζωή οφεί­λει να υπηρετεί αυτόν τον Κάποιον. — Αυτό το ανώτερο Όν εΐναι ό Θεός της χριστιανικής παραδόσεως; - Αναμφίβολα. Θα λέγατε πώς είστε Όρθόδοξος; -  Ναι
— Εΐναι ή πρώτη φορά πού δίνετε μια τόσο απλή απάντηση σ' αυτό το ερώτη­μα...
— Εΐναι ή πρώτη φορά πού μου θέτουν τέτοιο ερώτημα. Οι δημοσιογράφοι ερμη­νεύουν με τον τρόπο τους. Γράφουν ό,τιθέλουν. "Η δεν καταλαβαίνουν...
— Κι όμως, είναι πολύ πιο απλό να ξέ­ρουν πώς έπικαλείσθε την  Όρθοδοξία μάλλον, παρά μια «κούφια», διάχυτη πνευ­ματικότητα...
— Θα θελα να προσθέσω πώς βρίσκο­μαι ακόμη μακριά από αυτό προς το όποιο τείνω.Μιλάω για ένα ιδανικό, προσωπικά είμαι πολύ μακριά.
— Διαβάσαμε επίσης για σας πώς είστε κάποιος πού πέρασε μετά τον   "Αντρέι Ρουμπλιώφ «από μια πίστη στον Θεό σε μια πίστη στην τέχνη» .
— (Δυνατά γέλια). Καλό κι αυτό... (ε­ξοργισμένος) Ποια τέχνη; Πώς μπορεί να«πιστεύει» κανείς στην τέχνη; Ποτέ δεν πίστεψα στην τέχνη. Ή τέχνη είναι ή αν­τανάκλαση μέσα στον καθρέφτη αύτού πού είμαστε, μιας ανώτερης ικανότητας να δημιουργείς. Δεν κάνουμε τίποτε άλλο παρά να μιμούμεθα τον Δημιουργό. Ημα­στε πλασμένοι κατ' εικόνα Θεού, και ή πράξη της δημιουργίας είναι μια από τις κινήσεις οπού γινόμαστε όμοιοι του.
 -Με λίγα λόγια επικαλείστε μια θρη­σκευτική αντίληψη της τέχνης
— Πραγματικά. Ή τέχνη είναι μια προ­σευχή. Είναι ή προσευχή μου. Κι άν ή προσευχή μου ενδιαφέρει κάποιον, τότε ή τέ­χνη μου είναι χρήσιμη. Το χρέος του άν­θρωπου είναι να υπηρετεί. Ό κόσμος φτιάχτηκε πάνω σ' ένα μοναδικό τύπο σχέ­σεως, χάρις στον Θεό, τη διακονία. Δεν υπάρχει αμφιβολία πώς οι άνθρωποι με το να μη διακονούν, αλλά να υποδουλώνουν τους άλλους, προσπαθούν ν' αναποδογυ­ρίσουν τη σχέση και να θεμελιώσουν έτσι την εξουσία τους. Γι αυτό ή ιστορία της ανθρωπότητας δέν είναι τίποτε άλλο πα­ρά αγώνες για την εξουσία.
- Αντί να πούμε διακονούν,θα μπο­ρούσαμε να πούμε ν' αγαπούν;
-  Ασφαλώς.
— Και με ποιο τρόπο ή τέχνη μπορεί νά ναι έτσι διακονία και αγάπη;
- "Α... Αυτό, κατά τη γνώμη μου, είναι ένα μυστήριο. Εΐναι το μυστήριο της δημι­ουργίας. Θα μπορούσαμε να ζήσουμε εί­κοσι, τριάντα αιώνες, ποτέ δεν θα μαθαίναμε πώς δημιουργήθηκε ό κόσμος, όπως δεν θ' αποκρυπτογραφήσουμε ποτέ το μυστήριο της δημιουργίας. "Οταν γονατί­ζουμε μπροστά σε μια εικόνα και προσευ­χόμαστε στον Θεό βρίσκουμε τα αληθινά, τα σωστά λόγια. Με τόν ίδιο τρόπο, όταν απευθύνεις την τέχνη σου στον Θεό σαν μια προσευχή, βρίσκεις τα σωστό πρόσω­πα πού θα βάλεις στο έργο σου.
— Οί ταινίες σας είναι ή έκφραση αγά­πης για τον Δημιουργό;
— Θα'θελα πολύ να το πιστέψω... Δεν υπάρχει αμφιβολία, προσθέτουμε πάντα ένα  σωρό  πράγματα  στην δημιουργική ορμή, αλλά το ιδανικό για μένα θά'ταν ν'απελευθερωθώ από όλα αυτά τα περιττά.
Ό Μπαχ για παράδειγμα: Να ή καθαρή δημιουργία.


Από το Information Catholiques-Μετάφραση  Ελ.Μάινας-περιοδικό Σύναξη-proskynitis.blogspot