Τετάρτη, 28 Σεπτεμβρίου 2016

Άκης Γκόλφης. Ένας "καλλιτέχνης" πάνω στο γενικό service των πιάνων με μεγάλη εμπειρία και γνώση!

Ο Άκης επί τω έργω....σχολαστικό κούρδισμα και σέρβις με την εμπειρία ενός ειδήμονα!
Τα πλήκτρα βγαίνουν με μεγάλη επιδεξιότητα για να γίνει ο καθαρισμός του πιάνου μετά το κούρδισμα.

Τα πλήκτρα περιμένουν υπομονετικά να τελειώσει η διαδικασία καθαρισμού.

Ένας καλός καθαρισμός επιβάλλεται μετά το κούρδισμα, με σχολαστικότητα και τάξη.

Άκης Γκόλφης. Συνεχιστής της οικογενειακής παράδοσης πάνω στο Service του πιάνου, στην Αθήνα αλλά και όλη την Ελλάδα, και ο μόνος επαγγελματίας του είδους που έχω τυφλή εμπιστοσύνη, για μια τέτοια λεπτή εργασία.

Τηλ. επικοινωνίας: 693-2729719

Τρίτη, 27 Σεπτεμβρίου 2016

Είστε μοναχικός τύπος; Τότε έχετε ένα θετικό.


Ελάχιστοι είναι οι άνθρωποι που θέλουν να είναι μόνοι τους και δεν απολαμβάνουν την ύπαρξη κόσμου τριγύρω τους. Τώρα νέα Βρετανική έρευνα δείχνει πως αυτοί οι άνθρωποι είναι και πιο έξυπνοι.

Ερευνητές από το British Psychological Society μελέτησαν 15.000 άντρες και γυναίκες ηλικίας από 18 έως 28 ετών.
Θέλησαν να διαπιστώσουν κατά πόσο οι κοινωνικές τάσεις ενός ανθρώπου καταδεικνύουν τα επίπεδα ευφυίας και ευτυχίας.
Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν πως οι άνθρωποι με μεγαλύτερο δείκτη ευφυΐας είναι λιγότερο ικανοποιημένοι με το να περνούν χρόνο με παρέα.
Όπως τονίζουν οι ερευνητές, «τα πιο ευφυή άτομα λαμβάνουν λιγότερη ικανοποίηση από τη ζωή έχοντας πιο συχνή κοινωνικοποίηση με φίλους».

Είναι γεγονός πως ορισμένες από τις μεγαλύτερες ιδιοφυΐες του κόσμου είχαν μια μοναχική ζωή.
Ο Albert Einstein είχε πει πως «η μονοτονία και η μοναξιά μιας ήσυχης ζωής διεγείρει το δημιουργικό μυαλό».
Από την πλευρά του ο Μαρκ Ζούκερμπεργκ έχει δηλώσει στην εφημερίδα New York Times πως είναι «ντροπαλός και εσωστρεφής», αναφέρει πως η νοημοσύνη, η πυκνότητα του πληθυσμού αλλά και η φιλία μπορεί να επηρεάσει την ευτυχία.

ΠΗΓΗ: News247.gr

Παρασκευή, 23 Σεπτεμβρίου 2016

ΝΙΚΟΣ ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ για τον ΘΑΝΑΣΗ ΒΕΓΓΟ μια απίστευτη ιστορία (Μακρόνησος 1949).


«Ως γόνος μεγάλης οικογένειας που ήμουν, οι βασανιστές θέλησαν να αλαφρύνουν το δικό μου βασανιστήριο στο Μακρονήσι. “Ζήτα μια χάρη και θα σου την κάνουμε” μου είπαν και το μόνο που ζήτησα ήταν, να με αφήσουν να πάω να μείνω στο βουνό χωρίς φαΐ και χωρίς νερό, ενδεχομένως, αρκεί να μην τους βλέπω και να μη με βλέπουν.

Το δέχτηκαν! Την πρώτη μέρα τράβηξα για το βουνό, βρήκα ένα μέρος να κάτσω και βάλθηκα να ατενίζω την απέραντη μοναξιά του τοπίου.

Ξάφνου, ένας γρήγορος, αεράτος τύπος εμφανίζεται κρατώντας κάτι πασσάλους στα χέρια του και δυο τρία κομμάτια ύφασμα.

Δεν μου μιλάει, δεν του μιλάω και σε ελάχιστα λεπτά με ταχυδακτυλουργικές κινήσεις στήνει ένα αντίσκηνο! Το δικό μου αντίσκηνο! «Τι κάνεις;» τον ρωτάω. «Θα πεθάνεις εδώ πάνω» απάντησε σοβαρός και συνέχισε τη δουλειά.

Για όλες τις επόμενες μέρες, για όσο καιρό έζησα σαν αγρίμι, εξόριστος μεσ’ στην εξορία, ο ίδιος τύπος πηγαινοερχόταν κάθε μέρα διανύοντας μια τεράστια απόσταση από το στρατόπεδο ίσαμε το βουνό, μόνο και μόνο για να μου φέρνει φαγητό να τρώω να μην πεθάνω.

Ήταν ο Θανάσης Βέγγος, η απαρχή μιας μεγάλης φιλίας πάνω απ’ όλα.» Τρία υπαίθρια θέατρα χτίστηκαν στη Μακρόνησο από το 1947 μέχρι το 1950.

Τα έχτισαν οι ίδιοι οι εξόριστοι για την «ιδεολογική αναμόρφωσή τους» με πέτρες που έσπαγαν μόνοι τους από το βραχώδες έδαφος.

Έμεινε μαζί μου όλα τα χρόνια της Μακρονήσου. Είχα χρεωθεί την κατασκευή ενός θεάτρου, ήμουν τριτοετής της αρχιτεκτονικής τότε.

Πήγα στη διοίκηση και λέω: «Αυτόν το μισότρελο φαντάρο να μου τον δώσετε». Κι έτσι βρέθηκα να φτιάχνω το θέατρο με το Θανάση βοηθό.

Στήσαμε τη σκηνή, ανεβάσαμε το πρώτο έργο, και να ο Βέγγος ηθοποιός και να ο Βέγγος πρωταγωνιστής και να ο Βέγγος αγαπημένος ολόκληρου του τάγματος, και να ο Βέγγος η ανακούφισή μας, η λύτρωση μας και το χαμόγελό μας».

(Από μήνυμα που μου έστειλε ο παιδικός φίλος Νάσσος Θεοδωρίδης την 16η Απριλίου του 2016)

Τρίτη, 20 Σεπτεμβρίου 2016

Μνήμη Νίκου Σκαλκώτα. Μικρές πινελιές από τη ζωή του με αφορμή την επέτειο θανάτου του.


Σαν σήμερα ο Νίκος Σκαλκώτας έφυγε από τη γη μας (20 Σεπτεμβρίου 1949).
Η πιο ευτυχισμένη εποχή της ζωής του πιθανώς είναι αυτή των μαθημάτων με τον Α. Schönberg . Η εφημερίδα Deutsche Allgemeine Zeitung σε κριτική για συναυλία της 29ης Ιουνίου 1929, αναφέρει: Ο 25χρονος Έλληνας έγραψε ένα πολύ καλό κομμάτι, ένα κομμάτι με φρεσκάδα και πυγμή, στιλιστικά το κατατάσσουμε στη μουσική δωματίου. Και τα τρία του θέματα μαρτυρούν εσωτερική λογική ενός ατόμου που έχει διαπαιδαγωγηθεί να σκέφτεται μουσικ...ά, η ροή της επινόησης δε διακόπτεται πουθενά και η φόρμα είναι πολύ καθαρή.
Το σπουδαιότερο όμως για τον Σκαλκώτα εκείνη την εποχή είναι, ότι έχει ήδη κερδίσει την αναγνώριση του απαιτητικού Schönberg, που είχε εκφραστεί με θαυμασμό για τον μαθητή του και τον αποκαλούσε γεννημένο συνθέτη, έναν ανάμεσα στους λίγους μαθητές του, που έγιναν πραγματικοί συνθέτες.
Ένας συμμαθητής του o ErichSchmid αναφέρει:
″Θυμάμαι έναν πολύ αγαπητό αλλά και πολύ προικισμένο άνθρωπο, που δεν ήταν μόνο συνθέτης, ‘ήταν και εξαιρετικός βιολονίστας. Από μέσα του έβγαινε η ζεστασιά των Ευρωπαίων του νότου. Την Πεντηκοστή του 1931, ο Νίκος με προσκάλεσε στο όμορφο διαμέρισμά του. Ήταν, όπως θυμάμαι, ηλιόλουστη μέρα. Εγώ δεν ήμουν καλομαθημένος, θα μου μείνει αξέχαστη η απόλαυση του φαγητού! ένα θαυμάσιο ψητό κοτόπουλο, με ειδικά μαγειρεμένο ρύζι και με καρυκεύματα. Δεν έλειψε βέβαια και η μουσική. Ο Σκαλκώτας μου έδειξε το 1ο Κονσέρτο για πιάνο, το οποίο τότε επεξεργαζόταν. Μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση. Θυμάμαι ότι από τότε εκτιμούσα πολύ τη ζεστασιά και τον συγκινησιακό χαρακτήρα αυτής της μουσικής. ″

*Από ανάρτηση της Έφης Αγραφιώτη στο FB την 20η Σεπτέμβρη 2016.

Δευτέρα, 5 Σεπτεμβρίου 2016

Πατήρ Φιλοθεος Φάρος. Η άλλη φωνή!


«Ο Χριστός ήταν σαφής όταν είπε πως δεν ήρθε να κρίνει αλλά να σώσει τον κόσμο. Μην κρίνετε ίνα μην κριθείτε. Αντιθέτως, καταδικάζει ξεκάθαρα συγκεκριμένες συμπεριφορές όπως την υποκρισία. Μιλώντας στους Φαρισαίους, οι οποίοι έκαναν όσα κάνουμε εμείς οι κληρικοί σήμερα, στηλίτευσε το ενδιαφέρον τους για τα περίτεχνα κοσμήματα, τα περίλαμπρα άμφια, την επιδίωξή τους να κάθονται στις πρώτες θέσεις των δείπνων αλλά και την εκμετάλλευση φτωχών ανθρώπων.
Ο Χριστός συνεχώς καταδικάζει την υποδούλωση στα υλικά αγαθά, τη χλιδή και την πολυτέλεια. Ολα αυτά αφορούν εμάς τους παπάδες. Ζούμε ζωή πριγκιπική, μετακινούμεθα με τις κράισλερ και τις μερσεντές, μας υπηρετεί ένα σωρό κόσμος, φορτωνόμαστε όλα αυτά τα χρυσά και έχουμε και την απόλυτη εξουσία στην ψυχή των ανθρώπων.
Είναι ανατριχιαστικά πράγματα αν σκεφτείτε ότι γίνονται στο όνομα του Χριστού που περπατούσε ξυπόλητος και δεν είχε πού την κεφαλήν κλίναι. Ε, λοιπόν, είμαστε ανακόλουθοι με όσα δίδαξε ο Χριστός. Και επομένως το λιγότερο που θα περίμενε κάποιος από εμάς είναι να μην πετάμε πέτρες στους άλλους.
Οι δικές μας αμαρτίες είναι εκείνες που κυρίως καταδίκασε ο Ιησούς Χριστός. Πώς να το κάνουμε· δεν μίλησε για τις προγαμιαίες σχέσεις, αλλά είπε ξεκάθαρα πως δεν γίνεται να υπηρετεί κάποιος δύο Κυρίους, τον Θεό και τον Μαμωνά. Είπε επίσης πως όποιος έχει δύο χιτώνες να δίνει τον ένα».

Πατέρας Φιλόθεος Φάρος