Σάββατο, 16 Δεκεμβρίου 2017

Έπαιξε πιάνο με προσθετικό χέρι, ελέγχοντας κάθε δάχτυλο μεμονωμένα


Ερευνητές στο Georgia Institute of Technology δημιούργησαν αισθητήρα υπερήχων που επιτρέπει στους ακρωτηριασμένους να ελέγχουν το κάθε δάχτυλό τους μεμονωμένα, παρέχοντάς τους τη δυνατότητα για ένα μεγάλο εύρος κινήσεων και χειρονομιών- μεγαλύτερο από αυτές που παρέχονται από τις σήμερα διαθέσιμες στο εμπόριο συσκευές.
 Ο πρώτος που χρησιμοποίησε το εν λόγω προσθετικό χέρι ήταν ένας μουσικός που έχασε το χέρι του πριν από πέντε χρόνια- καταφέρνοντας να παίξει πιάνο για πρώτη φορά μετά το ατύχημά του. «Το προσθετικό μας χέρι κινείται με σήματα υπερήχων» είπε ο Γκιλ Γουάινμπεργκ, ο καθηγητής που ηγείται του project. «Χρησιμοποιώντας αυτή τη νέα τεχνολογία, το χέρι μπορεί να εντοπίσει ποια δάχτυλα ο ακρωτηριασμένος θέλει να κινήσει, ακόμα και αν δεν έχει δάχτυλα».
 Ο 28χρονος Τζέισον Μπαρνς έπαθε ηλεκτροπληξία ενώ εργαζόταν το 2012, με αποτέλεσμα οι γιατροί να ακρωτηριάσουν το δεξί του χέρι κάτω από τον αγκώνα. Πλέον δεν έχει το χέρι του και το μεγαλύτερο μέρος του πήχυ του, αλλά έχουν μείνει μύες που έλεγχαν τα δάχτυλά του.
 Το προσθετικό του χέρι ελέγχεται από αισθητήρες EMG (ηλεκτρομυογραφήματος) προσαρμοσμένους στους μύες του. Αλλάζει καταστάσεις λειτουργίας στο χέρι του πατώντας κουμπιά: Η κάθε κατάσταση έχει δύο προγραμματισμένες κινήσεις, που ελέγχονται μέσω διαστολής ή συστολής των μυών του πήχυ.
 «Οι αισθητήρες EMG δεν είναι και πολύ ακριβείς» λέει ο Γουάινμπεργκ. «Μπορούν να εντοπίσουν μια κίνηση μυ, αλλά το σήμα είναι πολύ θορυβώδες για να διαπιστωθεί ποιο δάχτυλο θέλει να κινήσει ο χρήστης. Προσπαθήσαμε να βελτιώσουμε τον εντοπισμό μοτίβων (κινήσεων) από το ηλεκτρομυογράφημα για τον Τζέισον, αλλά δεν μπορούσαμε να έχουμε έλεγχο του κάθε δακτύλου».
 Από εκεί και πέρα, η ομάδα πήγε παραπέρα, τοποθετώντας και μια συσκευή υπερήχων, σαν αυτές που χρησιμοποιούνται από γιατρούς για υπερηχογραφήματα. Αυτό άνοιξε τον δρόμο για πολύ ακριβέστερο έλεγχο: Όταν ο Μπαρνς προσπαθεί να κινήσει ένα (χαμένο) δάχτυλο, οι κινήσεις των μυών διαφέρουν από αυτές που κάνει για να κουνήσει άλλο δάχτυλο. Η κάθε ξεχωριστή κίνηση τροφοδοτήθηκε σε έναν αλγόριθμο που μπορεί να αναγνωρίσει γρήγορα ποιο είναι το κάθε δάχτυλο που θέλει να κινήσει. Τα σήματα υπερήχων και η τεχνολογία machine learning μπορούν να ανιχνεύουν συνεχείς και ταυτόχρονες κινήσεις κάθε δαχτύλου, καθώς και το πόση δύναμη θέλει να ασκήσει.
«Είναι απίστευτο» λέει ο Μπαρνς. «Το νέο χέρι μου επιτρέπει να πιάνω όπως θέλω, εν κινήσει, χωρίς να αλλάζω καταστάσεις λειτουργίας ή να πιέζω κουμπιά. Ποτέ δεν πίστευα ότι θα μπορούσα να το κάνω αυτό».
 Σημειώνεται πως αυτή η συσκευή είναι η δεύτερη που φτιάχνει για τον Μπαρνς το εργαστήριο του Γουάινμπεργκ: Η πρώτη ήταν ένα προσθετικό χέρι που του επέτρεπε να παίζει ντραμς- και ήταν αρκετά επιτυχής για να τους ενθαρρύνει να κάνουν το επόμενο βήμα.


ΠΗΓΗ: naftemporiki.gr


Δευτέρα, 11 Δεκεμβρίου 2017

Ο ΣΤΕΛΙΟΣ ΜΑΪΝΑΣ συναντά τον ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗ !


Ο ηθοποιός ΣΤΕΛΙΟΣ ΜΑΪΝΑΣ συναντά τον ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗ και διαβάζει μερικά από τα αριστουργηματικά του διηγήματα
09/12 Γιάννενα, Καμπέρειο Θέατρο
10/12 Πτολεμαϊδα, Πνευματικό Κέντρο
11/12 Φλώρινα, Αίθουσα πολλαπλών χρήσεων του Δήμου
12/12 Νάουσα, Δημοτικό Θέατρο
13/12 Θεσσαλονίκη, Θέατρο Αυλαία
14/12 Δράμα, Δημοτικό Ωδείο
15/12 Καβάλα, Αίθουσα Αντιγόνη Βαλάκου
16/12 Κομοτηνή, ΔΗΠΕΘΕ Κομοτηνής, Πρώην Ρεξ
17/12 Κοζάνη, Αίθουσα Τέχνης ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης
18/12 Κιλκίς, Πνευματικό Κέντρο
19/12 Αριδαία, Ξενιτίδειο Πνευματικό Κέντρο
21/12 Μυτιλήνη, Δημοτικό Θέατρο
Σε μια κατανυκτική ατμόσφαιρα ο λόγος του ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗ, η υποκριτική του ΣΤΕΛΙΟΥ ΜΑΪΝΑ και οι ήχοι των ψαλτάδων και μουσικών ΚΩΣΤΑ ΚΩΣΤΑΝΤΑΤΟΥ& ΟΥΡΑΝΙΑΣ ΠΑΤΖΙΟΥ μπλέκονται γλυκά αυτά τα Χριστούγεννα.

Ο Κώστας ΒΑΡΝΑΛΗΣ για τον ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗ
Τις Κυριακές και τις μεγάλες γιορτάδες ο Παπαδιαμάντης πήγαινε πρωί-πρωί στον Άγιο Ελισσαίο, κοντά στον Παλαιό Στρατώνα, και έψελνε ανάμεσα στους απλοϊκούς πιστούς της συνοικίας. Εκεί πήγαινε και ο Μωραϊτίδης για τον ίδιο σκοπό. τσι ξαλαφρώνανε κι οι δυο την ψυχή τους από τις πίκρες της ζωής και παίρνανε ένα λουτρό καρτερίας, που τους δυνάμωνε τη δημιουργική τους ορμή. Τη Μεγάλη βδομάδα τον χάναμε. Εκτελούσε στην εντέλεια όλα τα χριστιανικά του χρέη σαν πειθαρχημένος καλόγηρος. Μα την Κυριακή του Πάσχα, κατά το μεσημέρι ο κυρ Στέφανος ερχότανε στο καφενείο και τον έπαιρνε στο σπίτι του να φάνε το πασχαλινό αρνί. Κατηφορίζανε κι οι δύο το λόφο, ο ένας με σκυμμένο το κεφάλι κι ο άλλος με την αλύγιστη περπατησιά του, γιατί τα γόνατά του ήτανε ξυλιασμένα από την αρθρίτιδα.
Στο τραπέζι μοσχοβολούσε κι άχνιζε το αρνί μέσα στο ταψί• μοσχοβολούσε το τυρί του Παρνασσού, η μαρουλοσαλάτα με τον άνηθο και το κρεμμυδάκι• μοσκοβολούσανε τα πορτοκάλια και λαμποκοπούσανε μέσα στη σουπιέρα τα κόκκινα τ' αυγά. Πόσοι πειρασμοί: Μα ο θρήσκος Παπαδιαμάντης πρώτα έκαμνε το σταυρό του, έλεγε το «φάγονται πένητες και εμπλησθήσονται...», οι άλλοι όρθιοι γύρω σταυροκοπιόντανε κι αυτοί κι ύστερα... Αι, ύστερα, άμα καθόντανε στο τραπέζι, ο κυρ Στέφανος, που ήξαιρε τα συνήθεια του φίλου του, του γέμιζε μια κούπα ρετσίνα. Ο κυρ Αλέξανδρος την έπιανε με τις δυο του φούχτες (γιατί τα χέρια του τρέμανε) και την άδειαζε ολάκερη «αμυστί» με μια συγκινητική λαχτάρα. Τότες το αίμα του ξυπνούσε και κύλαε ζεστό στις φλέβες του, τα μάτια του καθαρίζανε, η ψυχή του άνοιγε τα διπλωμένα φτερά της και τότε μονάχα αρχίζανε το φαγί. «Ητο ωραίον ρετσινάτον» (λέγει σ' ένα του διήγημα) «όλον άρωμα και πτήσις και αφρός»! Τι λυρικός καημός, τι αληθινός έρωτας για το κρασί!
Έτσι αυτές τις μέρες, που η εποχή μας τις ζει με κάποιαν πεζότητα, πώς να μη θυμηθή κανείς τον καλό εκείνο καιρό, που η ποίηση και η πίστη ήτανε ζωντανά στοιχεία της ζωής. Τώρα τα πεύκα τα κόψανε όλα οι πολυκατοικίες. Οι λεύκες ξεραθήκανε κι ως τόσο δεν τις κόβουνε να λείψη ο πένθιμος εκείνος σκελετός τους, που τις κάνει να μοιάζουνε με υψηλούς ξύλινους σταυρούς σε κοιμητήρι. Η Δεξαμενή που ήτανε η ψηλότερη σκοπιά της Αθήνας, έχασε τον ουρανό και τη θάλασσα και κατάντησε σα μια πηγάδα. Και μείναμε εμείς τα ερείπια, οι παληοί κάτοικοι του ωραίου λόφου να θρηνούμε επάνω στα ερείπια του «εξωραϊσμού» του.
• «Τὸ Μυρολόγι τῆς φώκιας»
Το διήγημα πρωτοδημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “Πατρίς” το 1908 και περιλαμβάνεται στην συλλoγή “Πασχαλινά διηγήματα” που εκδόθηκε στην Αθήνα από τον εκδοτικό οίκο “Φέξη” το 1912. Το διήγημα αυτό του Παπαδιαμάντη, που θεωρείται από τα καλύτερά του και ξεχωρίζει μέσα στην παγκόσμια λογοτεχνία, μας δίνει τον ιδεολογικό κόσμο του δημιουργού του.
Η γρια-Λούκαινα, κατεβαίνει στη θάλασσα για να πλύνει τα ρούχα στο αλμυρό νερό και να τα ξεβγάλει στο ποταμάκι που κυλάει εκεί κοντά. Είναι απόγευμα, κατά το ηλιοβασίλεμα και σε μια πλαγιά εκεί δίπλα ένας νεαρός βοσκός παίζει με τη φλογέρα του "φαιδρόν ποιμενικόν άσμα". Η μικρή εγγονή της Λούκαινας, η Ακριβούλα, ξεφεύγει από την επιτήρηση της μητέρας της και πηγαίνει να βρει τη γιαγιά της. Καθώς δεν γνωρίζει το μονοπάτι, την κατευθύνει ο ήχος της φλογέρας και κάθεται για λίγο να ακούσει το τραγούδι του βοσκού, ο οποίος δεν την αντιλαμβάνεται. Η ώρα περνά και όταν αποφασίζει να φύγει έχει ήδη σουρουπώσει. Δεν καταφέρνει να βρει το μονοπάτι για να κατέβει στη θάλασσα και γλιστρώντας στην απότομη πλαγιά πέφτει στο νερό και πνίγεται. Κανείς δεν αντιλαμβάνεται το θάνατό της. Η γιαγιά της μάλιστα όταν ακούει τον παφλασμό νομίζει ότι είναι ο βοσκός που πετά πέτρες. Μόνο μια μικρή φώκια, πλησιάζει το άψυχο σώμα της μικρής και αρχίζει να το μοιρολογά.
• «Ἔρως-Ἥρως»
«Η βάρκα αραγμένη στην ακρογιαλιάν, η μπαρούμα δεμένη έξω εις ένα βράχον……. Και ο μικρός ναύτης, ο Γιωργής της Μπούρμπαινας, εξαπλωμένος επάνω εις την πρύμνην…… εκοιμάτο με ανοικτόν το όμμα……»
Η διάσταση ανάμεσα στις επιθυμίες και τις επιλογές είναι πάντοτε παρούσα στο έργο του Παπαδιαμάντη. Ο πειρασμός δεν είναι επιλογή ανάμεσα σε πράγματα θετικά ή αρνητικά· είναι επιλογή αποδοχής ή απόρριψης πραγμάτων που είναι ταυτόχρονα και αποκρουστικά και γοητευτικά.
Ο ερωτισμός του Παπαδιαμάντη, σύμφωνα με τον Π. Μουλλά, «είναι ένα φουσκωμένο ποτάμι που μολονότι ξεστρατισμένο από τη κοίτη του, ξεχύνεται ακράτητο και ταυτόχρονα υποδεικνύει τις ρωγμές ενός ακρωτηριασμένου ανθρώπου. Γιατί εδώ η συνεργασία των αισθήσεων είναι σχεδόν αδιανόητη. Η όραση αυτόνομη, γίνεται το κύριο μέσο διαφυγής για την ανεκπλήρωτη επιθυμία.»
Έτσι λοιπόν μόνος στη ζωή, μόνος και στη πάλη με το θεριό του έρωτα αποφάσισε να μείνει ο Παπαδιαμάντης. Φυλάκισε τον έρωτα στην έμπνευσή του και τον κρυφοκοίταζε μέσα από τους ήρωές του, ιδανικό, άγιο και απραγματοποίητο…

Τετάρτη, 6 Δεκεμβρίου 2017

Όσκαρ Ουάιλντ. Μια λογοτεχνική ιδιοφυΐα!


Ο Όσκαρ Ουάιλντ (1854-1900) ήταν Ιρλανδός συγγραφέας, ποιητής, δραματουργός και κριτικός.

Διακρίθηκε για το σπουδαίο συγγραφικό τού έργο, που περιλαμβάνει πεζά, δοκίμια και θεατρικά έργα, αλλά και για το ταλέντο του στην ποίηση. Η πολυτάραχη προσωπική του ζωή και οι επιλογές που έκανε, σε συνδυασμό με την επιδεξιότητά του στη χρήση της γλώσσας τον κατέστησαν ανατρεπτική και αξέχαστη φιγούρα τού 19ου αιώνα. Μέχρι και σήμερα θεωρείται από πολλούς λογοτεχνική ιδιοφυΐα και αξεπέραστος φιλόσοφος και στοχαστής.

Σύμφωνα, μάλιστα, με το Βρετανό συγγραφέα Άλλαν Περσυ, ο Όσκαρ Ουάιλντ είναι “ο καλύτερος δημιουργός αφορισμών τής σύγχρονης ιστορίας”. Τα αμέτρητα ευφυολογήματα και αποφθέγματα που αποδίδονται σε αυτόν, μπορούν να αποτελέσουν άριστα μαθήματα για μια ευτυχισμένη, απλή και απαλλαγμένη από συμπλέγματα ζωή.

Να είσαι ο εαυτός σου. Όλοι οι άλλοι είναι έτσι κι αλλιώς πιασμένοι. 
Πολλοί άνθρωποι ζουν μια ζωή που δεν είναι αληθινά δική τους. Προσπαθούν να ικανοποιούν τους άλλους, αγνοώντας τα δικά τους θέλω, άλλες φορές ακολουθώντας το δρόμο των γονιών τους ή των προσδοκιών που η κοινωνία έχει από αυτούς.

Όλοι είμαστε στο ίδιο λούκι, όμως μερικοί από εμάς κοιτούν τα άστρα.
Η ρήση αυτή είναι απόσπασμα από το θεατρικό του έργο η “Βεντάλια τής λαίδης Γουίντεμιρ” και μας επισημαίνει τη σπουδαιότητα τής οπτικής γωνίας που υιοθετούμε, για να αντιμετωπίσουμε τα συμπτωτικά και ασυμπτωματικά γεγονότα τής ζωής μας.

Δεν είμαι τόσο νέος ώστε να γνωρίζω τα πάντα.
Ο Όσκαρ Ουάιλντ θεωρούσε την εμπειρία υπερεκτιμημένη. Γνώση δεν σημαίνει απαραίτητα σοφία και μάλιστα, σε πολλές περιπτώσεις φέρει αντίθετα, ανεπιθύμητα αποτελέσματα, αποπροσανατολίζοντας και περιπλέκοντας το δρόμο για την εκπλήρωση τού τελικού μας στόχου.

Πάντα να συγχωρείς τους εχθρούς σου. Τίποτα δεν τους ενοχλεί περισσότερο. 
Δεν υπάρχει τίποτα πιο απελευθερωτικό από την αποδέσμευση όσων μας κατατρώνε και μας πικραίνουν. Μια προσβολή, ένα κακόβουλο σχόλιο ή μια λανθασμένη φήμη για το πρόσωπό μας είναι τόσο σημαντική όσο η αξία που εμείς της δίνουμε.

Ο καλύτερος τρόπος να απαλλαγείς από τον πειρασμό είναι να ενδώσεις σε αυτόν.
Το απόφθεγμα αυτό αποτελεί το απόσταγμα τής φιλοσοφίας τού Ουάιλντ για τη ζωή. Ήταν ένας άνθρωπος βασανισμένος, με πολλά πάθη. Ήξερε, όμως, να απολάμβάνει τη ζωή, με τα καλά και τα κακά της, αντλώντας ευχαρίστηση από όλες τις εκφάνσεις της. Γι' αυτό και συμπληρώνει, πως “κανείς δε μετανιώνει για όσα έκανε... μα για όσα ήθελε να κάνει και δεν έκανε ποτέ.”

Καθήκον είναι αυτό που περιμένουμε από τους άλλους, όχι αυτό που κάνουμε οι ίδιοι. 
Πολλές φορές έχουμε υπερβολικές απαιτήσεις από τους ανθρώπους που συναναστραφόμαστε, ξεχνώντας πως βασική υποχρέωση απέναντι στον εαυτό μας είναι να είμαστε κύριοι τής ζωής μας, να γνωρίζουμε τα όριά μας και να έχουμε πίστη σε εμάς. Όταν μπορέσουμε να πετύχουμε αυτό, οι απαιτήσεις μας για τους άλλους θα μετριαστούν και θα είμαστε ένα βήμα πιο κοντά στην κατάκτηση τού αυτοελέγχου και αυτογνωσίας.

Η εξομολόγηση, όχι ο παπάς, μας δίνει την άφεση. 
Συζητώντας ένα πρόβλημα, μια σκέψη ή μια κακή πράξη που κάναμε δεν περιμένουμε από το συνομιλητή μας να πει τη μαγική φράση “Δεν πειράζει” ή “Σε συγχωρώ” για να νιώσουμε καλύτερα και να συμφιλιωθούμε ξανά με τον εαυτό και τις πράξεις μας. Η ψυχική δύναμη, το κουράγιο που χρειάζεται για να ξεστομίσουμε το πρόβλημα και να το βγάλουμε από μέσα μας, αυτά τα ίδια το ξορκίζουν και συντελούν στην αποτελεσματική λύτρωση τού πόνου μας. Έτσι, μετατρέπουμε κάθε δύσκολη στιγμή σε χρήσιμη εμπειρία.

Ποτέ οι άνθρωποι δεν είναι τόσο ασήμαντοι, όσο όταν παίρνουν τον εαυτό τους στα σοβαρά.
Εδώ ο Ουάιλντ μιλά για τη ματαιοδοξία. Η συμβουλή που δίνει είναι να ψάχνουμε τις ισορροπίες μέσα μας, να σεβόμαστε τη θνητή φύση μας και να μην ξεφεύγουμε εκτός ορίων. 

Ο καθένας μπορεί να συμμεριστεί τα βάσανα ενός φίλου. Χρειάζεται, όμως, πραγματικά εξαίρετος χαρακτήρας για να συμμεριστεί κανείς την επιτυχία του.
Οι πραγματικοί φίλοι είναι σπάνιο είδος και οι περισσότεροι άνθρωποι που μας περιβάλλουν είναι απλώς γνωστοί μας. Από πλευράς του συνομιλητή μας όταν εκμυστηρευόμαστε μια σκέψη που μας ταλαιπωρεί ή ένα προσωπικό πρόβλημα, είναι πολύ εύκολο να κουνήσει καταφατικά το κεφάλι, δίνοντάς μας να καταλάβουμε πως “κατανοεί τη θέση μας και συμπάσχει”. Όταν, όμως, πρόκειται για προσωπική επιτυχία ή για ευχάριστο γεγονός και τα συναισθήματα τού συνομιλητή μας δεν είναι ειλικρινή, πολύ δύσκολα θα χαρεί με τη χαρά μας, θα γιορτάσει με το θριάμβό μας και θα νιώσει περηφάνια για εμάς. Η ζήλια και η υποτίμηση των κατορθωμάτων μας είναι οι πρώτες αντιδράσεις του, αποδεικνύοντας πως μάλλον δεν διάκειται φιλικά απέναντί μας. Άλλωστε, με την υποτιθέμενη κατανόηση τού προβλήματός μας στην πρώτη περίπτωση, εκπληρώνεται η επιθυμία του να νιώσει καλά μέσα στα δικά του προβλήματα. Για αυτό, ας μην έχουμε αυταπάτες, κι ας μάθουμε να ξεχωρίζουμε αυτούς που όσο αληθινά θα λυπηθούν με τα βάσανα, άλλο τόσο αληθινά θα απολαύσουν τις χαρές μας.

Πηγή: Όσκαρ Ουάιλντ 99 μαθήματα σοφίας για μια ευτυχισμένη ζωή εδώ και τώρα-Άλλαν Πέρσυ


Πηγή: iefimerifa.gr 

Κυριακή, 3 Δεκεμβρίου 2017

Δε χρειάζεται πόλεμος, ήρωες έχουμε...




«Καμιά φορά, δεν έχεις φράγκο. Κι αυτό πονάει, όπως μου είπες. Σε κρατάει ευτυχώς η σκέψη πως όλο αυτό έχει πέσει επάνω σου λόγω της ακεραιότητάς σου...

Δε χρειάζεται πόλεμος για να βγάλουμε ήρωες. Έτσι, μού είπες. Κάθε μέρα είναι πόλεμος για όσους είναι δίκαιοι. 

Τα παιδιά των δικαίων δεν έχουν χαρτζιλίκι. Η γυναίκα τους χωρίς τα λούσα της. Οι ίδιοι παντελώς ταπεινωμένοι και Δευτέρα και Τετάρτη και Σάββατο και Κυριακή και κάθε Χριστούγεννα και Πάσχα, όπου υπάρχει εορτή.

Είπες «όχι», ρε μαγκάκι, λόγω της εντιμότητάς σου. Τους το πέταξες στα μούτρα, ε; Και, τώρα, το πληρώνεις, ή μάλλον δεν έχεις να πληρώσεις.

Για τον τίμιο άνθρωπο, που έμεινε άφραγκος λόγω της ακεραιότητάς του, κάθε μέρα είναι πόλεμος σαν απλήρωτη και ιδρωμένη βάρδια στις μηχανές πλοίου πετρελαιοφόρου.   

Δε χρειάζεται πόλεμος. Ήρωες έχουμε. Λόγω ακεραιότητας. Έτσι, μού είπες.

Αλλά, και πόλεμος κανονικός να γίνει, πάλι αυτά τα καημενάκια θα βγούνε μπροστά. Η ακεραιότητα της καθημερινότητας θα γίνει ηρωισμός στο πεδίο της μάχης.

«Καημενάκι μου» σε έλεγε η γιαγιά σου. Έτσι, μού είπες.»

Αδέσποτο του δικτύου....
Ο τίτλος δικός μου.
SIRAH 68

Πέμπτη, 30 Νοεμβρίου 2017

Κουαρτέτο Εγχόρδων "L' ANIMA" και εκδήλωση μνήμης στους μάρτυρες του Ολοκαυτώματος.


Παράξενη σύζευξη συναισθημάτων απόψε.....τα έργα που ακούστηκαν ένας θρήνος;...μια κραυγή πριν το δραματικό τέλος;....μια συνομιλία με την αιωνιότητα;... τελευταία αντίσταση;....

ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ και ένα εξαιρετικό κουαρτέτο εγχόρδων "L' ANIMA" με έργα έγκλειστων συνθετών στο στρατόπεδο συγκέντρωσης της πόλης Τερεζίν στην Τσεχία (1941-1945) σε μια αναμέτρηση του ανθρώπου και της τέχνης με τη βία των διακρίσεων και τον ολοκληρωτισμό.

Η διάλεξη του συνθέτη Θωμά Σλιώμη στο Α' μέρος, φώτισε με σεβασμό και διεισδυτικότητα σημαντικές λεπτομέρειες του θέματος αλλά και εντυπωσίασε με το σημαντικό αφιερωματικό έργο του στο τέλος της εκδήλωσης.


Χάρης Κανάκης

Πέμπτη, 2 Νοεμβρίου 2017

"Το μπουκάλι από τη Ρόδο που ταξίδεψε στη Μεσόγειο και έφτασε στα δίχτυα ψαρά στη Γάζα"


Για τον Παλαιστίνιο ψαρά Τζιχάντ αλ-Σολτάν, η ψαριά του επιφύλασσε μια έκπληξη – ένα μήνυμα σε ένα μπουκάλι που βρέθηκε στα δίχτυα του κοντά σε μια παραλία της Γάζας.

Το μπουκάλι ταξίδεψε στη Μεσόγειο για περίπου 800 χιλιόμετρα από τη Ρόδο, όπου ρίχθηκε στο νερό από ένα ζευγάρι Βρετανών οι οποίοι έκαναν διακοπές στο ελληνικό νησί τον Ιούλιο.

«Αυτή τη στιγμή είμαστε σε διακοπές στη Ρόδο και θα θέλουμε να μάθουμε πόσο μακριά έφθασε αυτό το μπουκάλι, ακόμα κι αν είναι απλά η διπλανή παραλία», ανέφερε το μήνυμα που περιείχε το μπουκάλι και που έφερε τις υπογραφές «Ζακ και Μπεθ».

Απαντώντας στη διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου που αναφερόταν στο μήνυμα, ο Σολτάν ανακάλυψε ότι πρόκειται για την Μπέθανι Ράιτ, φοιτήτρια, και τον φίλο της Ζάκ Μάρινερ. Μέχρι το μπουκάλι να φθάσει στις ακτές της Γάζας την περασμένη εβδομάδα, τα λουλούδια είχαν μαραθεί.

Αλλά ο Σολτάν δήλωσε σήμερα ότι χάρηκε στη σκέψη πως τα κύματα μπόρεσαν να μεταφέρουν ένα ξέγνοιαστο μήνυμα σε ταραγμένα νερά που τελούν υπό ισραηλινό ναυτικό αποκλεισμό και περιορισμούς στην αλιευτική ζώνη.

«Ως ψαράς, ένιωσα ότι αυτό το γράμμα ταξίδεψε διασχίζοντας σύνορα και διεθνή ύδατα χωρίς περιορισμούς ενώ εμείς, ως ψαράδες, δεν έχουμε τη δυνατότητα να πάμε πέρα από τα έξι μίλια», δήλωσε. «Ελπίζω μία ημέρα να γίνουμε ελεύθεροι όπως αυτό το μπουκάλι».






Κυριακή, 8 Οκτωβρίου 2017

Μάγεψαν Παπαδημητροπούλου, Ρούσσος!



Μια πολύ ευχάριστη έκπληξη περίμενε όσους βρέθηκαν το βράδυ του Σαββάτου 30 Σεπτεμβρίου 2017 στο “Chester Cafe” στα Βόρεια Προάστια. Η γνωστή σοπράνο Σοφία Παπαδημητροπούλου μας ξανασύστησε παλιά γνωστά και αγαπημένα τραγούδια  των Αττίκ, Σουγιούλ, Χατζιδάκι και Θεοδωράκη αλλά και τραγούδια του  νέου κύματος.


Τίποτε περιττό σ’ αυτή την μαγευτική βραδιά. Το πρόγραμμα διαμορφωμένο με μεγάλη προσοχή, σεβασμό και γνώση, σε ερμηνείες που έκαναν τον χρόνο να σταματά όμορφα και αβίαστα. Η Παπαδημητροπούλου με μεγάλη άνεση έδειξε γιατί θεωρείται μια από τις πιο ταλαντούχες μουσικούς μας, ικανοποιώντας και τους πιο απαιτητικούς, με την φωνή της να αλλάζει έκφραση και ηχοχρώματα με υποδειγματική άνεση. Η πανέμορφη συνοδεία του Γιώργου Ρούσσου μας ταξίδεψε με τα άψογη τεχνική της και μας θύμισε πόσο σημαντική  αλλά συνάμα και πόσο δύσκολη είναι η απλότητα στη συνοδεία τέτοιων τραγουδιών.

Και οι δύο καλλιτέχνες παρέσυραν όσους τυχερούς πρόλαβαν να βρουν θέση στους ζεστούς και φιλόξενους χώρους του Chester σε ενθουσιώδες χειροκρότημα, με το κοινό κάποιες στιγμές να γίνεται μια όμορφη μεγάλη παρέα που σιγοτραγουδάει τις αναμνήσεις της. Μεγάλοι άτυχοι όσοι ήρθαν ελάχιστα καθυστερημένα μια και η αίθουσα ήταν ασφυκτικά γεμάτη από πολύ νωρίς. Με μεγάλο ενδιαφέρον περιμένουμε την επόμενη συναυλία των δύο καλλιτεχνών. Πολλά συγχαρητήρια σε όλους τους συντελεστές αλλά και στην διεύθυνση του χώρου για την πρωτοβουλία και άψογη φιλοξενία και οργάνωση.

Chester Cafe: Καζαντζάκη Νίκου & Σκουφά, Ευαγγελίστρια, 146 71 Νέα Ερυθραία Αττικής



Χάρης Κανάκης

Συνθέτης Πιανίστας

Μέλος ΕΕΜ

Τετάρτη, 20 Σεπτεμβρίου 2017

Σωτηριάδης-Κανάκης.



Μεγάλη χαρά και τιμή η σημερινή γνωριμία μου με έναν εξαιρετικό καλλιτέχνη όπως ο ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΣΩΤΗΡΙΑΔΗΣ. Τον ευχαριστώ πολύ για το ενδιαφέρον του για τα 3 έργα μου για σαξόφωνο και την συμμετοχή τους στην έρευνά του με θέμα όλα τα έργα για σαξόφωνο από το 1929 έως σήμερα Ελλήνων και Κυπρίων συνθετών. Με αφορμή την σχετική συνέντευξη που του παραχώρησα θα μπορούσαμε να συζητάμε για ώρες!


O Θεόφιλος Σωτηριάδης είναι απόφοιτος του τμήματος Ψυχολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Παράλληλα σπούδασε σαξόφωνο με διακρίσεις στο Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης, στη Γαλλία (δίπλωμα από την Εθνική Σχολή Μουσικής του Créteil στο Παρίσι) και τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής (Μεταπτυχιακό, Bowling Green State University).

Η ανάπτυξη και διάδοση του ελληνικού σαξοφώνου αποτελεί κεντρικό άξονα της καλλιτεχνικής και παιδαγωγικής του δράσης μέσω εκτενών ηχογραφήσεων, επίσημων συμμετοχών σε διεθνή φεστιβάλ σύγχρονης μουσικής και επιστημονικής έρευνας. Η ολιστική παιδαγωγική (αναπνοή,χαλάρωση,συγκέντρωση,ορθή σωματική στάση του μουσικού) και οι κοινωνικές προεκτάσεις της μουσικής είναι επίσης άξονες συνεχούς δράσης και εφαρμογής.

Διακεκριμένοι Έλληνες συνθέτες έχουν αφιερώσει έργα τους προς τιμή του, τα οποία ο ίδιος παρουσίασε σε πρώτες εκτελέσεις (πάνω από τριάντα).

Είναι δημιουργός του Μακεδονικού Κουαρτέτου Σαξοφώνων, της ορχήστρας σαξοφώνων “ΚουΚλουξσαξ” καθώς και ιδρυτικό μέλος του συνόλου σύγχρονης μουσικής Ιdée Fixe.

Ο Θεόφιλος Σωτηριάδης διδάσκει στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας,στο Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης και στο Δημοτικό Ωδείο Θέρμης.



Χάρης Κανάκης

Δευτέρα, 21 Αυγούστου 2017

"Ο Ελληνάρας!" (Σχόλια-φωτογραφίες του Σπύρου Καβακόπουλου Ηλεκτρονικού Τεχνολόγου Μηχανικού με ειδίκευση σε θέματα ήχου)



Ελληνάρας το σπουδαιότερο μυαλό του σύγχρονου κόσμου. Απολαύστε μερικές από τις εκπληκτικές του ιδέες.



Καινοτόμος, νεωτεριστής, πρωτοπόρος, πατεντιάρης, ξεπερνά τον στρουθοκάμηλο.



Αφήνει και κρύβει τα σκουπίδια του με τρόπο ζηλευτό. Σίγουρα η ΝΑΣΑ θα τον ήθελε για ανακυκλωτή, αλλά εμείς τον δίνουμε; Κορόιδα είμαστε;



Απολαύστε εξυπνάδες!!!



Παρασκευή, 18 Αυγούστου 2017

"Η Περιπέτεια" (ιταλ. L' Avventura) 1960 M. Antonioni


Η 1η ταινία "της τριλογίας της Αποξένωσης" του Αντονιόνι. Πρέπει να κατατάσσομαι στους ελάχιστους που δεν θεωρούν αυτό το αριστούργημα "θρίλερ"! Έστω κι αν η εξαφάνιση της Άννας παραμένει μυστήριο μέχρι και το τέλος της ταινίας!

Το ταξίδι της αναζήτησης της εξαφανισμένης φίλης σύντομα μετατρέπεται σε προσωπικό ψάξιμο στα άδυτα της ψυχής των δυο συνοδοιπόρων-κεντρικών ηρώων, οι οποίοι παράλληλα ερωτεύονται και βρίσκουν παρηγοριά ο ένας στον άλλο και ο χαμός της Άννας περνάει... σε δεύτερη μοίρα.

Η ταινία λογοκρίθηκε μετά την προβολή της καθώς πολλοί ήταν εκείνοι που διαμαρτυρήθηκαν για την υποτιθέμενη ανηθικότητά της. Αυτό έστειλε ξανά τον Αντονιόνι στο δωμάτιο του μοντάζ όπου πετσόκοψε δυο ερωτικές σκηνές ενώ οι κριτικοί κατέταξαν την ταινία στη δεύτερη θέση της λίστας με τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών, ακολουθώντας τον Πολίτη Κέιν (Citizen Kane) του Όρσον Γουέλς. 


Αυτές τις μέρες επαναλαμβάνεται η προβολή της, για πολλοστή φορά (ευτυχώς), από το κανάλι ACTION (Αύγουστος 17')
Απολαυστική και η υπέροχη Μόνικα Βίτι, αν και την προτιμώ στο ντουέτο με τον Ντελόν στην δεύτερη ταινία της τριλογίας, την " Έκλειψη" (1962).




Πέμπτη, 10 Αυγούστου 2017

Συνολικός Κατάλογος Έργων ΧΑΡΗ ΚΑΝΑΚΗ (1988-Σήμερα)








ΣΥΝΟΛΙΚΟΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΡΓΩΝ ΧΑΡΗ ΚΑΝΑΚΗ ΓΙΑ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΝΤΕΧΝΗ ΜΟΥΣΙΚΗ-ΘΕΑΤΡΟ-ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ-ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ-ΑΥΤΟΣΧΕΔΙΑΣΤΙΚΕΣ ΕΛΕΓΕΙΕΣ  1988-2017


(Μέλος της Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών)



ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΝΤΕΧΝΗ ΜΟΥΣΙΚΗ (1988-Σήμερα)


            ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Α΄: Έργα για ορχήστρα
1. “Κλειστό τετράγωνο” : Για ορχήστρα, τρείς εκτελεστές κρουστών και μικτή χορωδία πάνω σε ποίηση Άρη Αλεξάνδρου. YouTube (1999).
4. “Η Συγκίνηση των Εύπιστων" για ορχήστρα εγχόρδων (2010).
5. “Κονσερτίνο για Φλάουτο και ορχήστρα εγχόρδων” (2010) YouTube
6. “Η πόλη μέσα στην πόλη” σε ποίηση Δημήτρη Πανουσάκη για mezzo soprano και Ορχήστρα Εγχόρδων. (2013)
7. “Closed Square” for Symphonic Orchestra. (Arr. 2017)
8. «Συμφωνία Αρ.1 Της Νέας Φιλαδέλφειας» (2017)
           
            ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Β΄: Έργα για συνδιασμούς οργάνων - Μουσική δωματίου
1. “Η συγκίνηση των Εύπιστων” : Κουαρτέτο εγχόρδων (2007).
2. “Μελωδία σε παλιό στύλ” : Για βιολί και πιάνο (1988).
3. “Trio για κλαρινέτο, βιολοντσέλλο, πιάνο” : θέμα και 7 παραλλαγές πάνω σε ένα θέμα του Caren Chachaturian (1999).
4. “Trio για φλάουτο, βιολοντσέλλο, πιάνο” : θέμα και 7 παραλλαγές πάνω σε θέμα του Caren Chachaturian (μεταγραφή 2008).
5. “48 κομμάτια για τσέλλο και πιάνο” : εμπνευσμένα από την Ελληνική παράδοση (2001) Εκδόσεις Φίλιππος Νάκας.
6. “Sonata” για βιολοντσέλλο και πιάνο (2002).
7. “Στερεότυπα και προκαταλήψεις” : Trio για όμποε, φαγκότο, πιάνο (2003).
8. “Στερεότυπα και προκαταλήψεις” : Μεταγραφή για φλάουτο, βιολοντσέλλο, πιάνο (2007). YouTube
9. “Dueto για κλαρινέτο και πιάνο” Μουσική για φανταστική κινηματογραφική ταινία (2002).
10α. "Ulysses' question" Duet for clarinet in Bb and bassoon inspired by a theme by Alberto  Ginastera (2017)
10β "Ulysses' question"Duet for flute and cello inspired by a theme by Alberto Ginastera
11. “39 Degrees East” for flute & piano. Αφιερωμένο στον δορυφόρο Hellas - Sat (2003).
12. “To φάντασμα των Κάντερβιλ” : Για κουαρτέτο κόρνων, παρωδία εμπνευσμένη από το ομώνυμο Βιβλίο του Όσκαρ Ουάϊλτ (2004).
13. “Whirpools” : Για κλαρινέτο και πιάνο (2005).
14. “Σκοτεινά Πλάνα”: Για σαξόφωνο και πιάνο (2007). YouTube
15. “Πέντε μικρές σκηνές αθωότητας” : Για τρίο φλάουτο, τσέλλο, πιάνο (2009).
16. “Αυθαίρετοι Συμβολισμοί” : Για τρομπόνι και δύο πιανίστες (2012).
17.  Unknown Land”: Για κουαρτέτο πνευστών (Κλαρινέτο. Σαξόφωνο. Τρομπέτα. Τρομπόνι 2014)
18. “On a Threshold of a Smile” Ballade for saxophone & piano. (2017)
19. “Sonatina for piano” Arr. For Trio, Flute-Guitar-Cello S. Sagias. (2017)
20. “39 Degrees East” for flute & Harp (Arr. 2017)
21. “Etude for two trumpets” (2017)
22.  “String Quartet No.2 (2017)

ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Γ΄: Έργα για πιάνο
2. “Το Γεράκι και ο χιονάνθρωπος” : Εκδοχή για ένα πιάνο (2007).
3. “Σκέρτσο” : Αφιερωμένο στους αγώνες των φοιτητών του Πολυτεχνείου (2002). YouTube
4. “Toccata” (1988). Α΄ βραβείο διαγωνισμού σύνθεσης το 1995 (Υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού)
5. “Σπουδή” (1994).
6. “Ο μικρός παλιάτσος” (1990). Διάκριση στο Northwestern State University of  Los Angeles στην μελέτη του πιανίστα και καθηγητή Samuel Stokes, με θέμα «Χιούμορ και Μουσική» τον Μάρτιο του 2016.
7. “Μικρή μελωδία” (1990).
8. “Έξι απλότητες για τη νότα ρέ” (1995).
9. “Cavatina” (1995).
10. “Οι τρείς μπάλες” (1996).
11. “Saloon” (1998).
12. “Adagio σε si μείζονα (2003). YouTube, Gabriele Tomasello Italian Pianist
13. “Graziella” (2003).
14. “Περίπατος στο Kelvingrove Park” (Γλασκώβη - Σκωτία 2008).
15. “ Sonatina in 3 parts for piano No.1 (2016)
16. “Sonatina in 3 parts for piano No.2 (2017)
17. “Capriccio” come una Caricatura (2017)
18.  “The Smiling Lamb” (2017)
19.  “Burlesca quasi una Toccata” (2017)

            ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Δ΄ : Έργα για 4φωνη Μικτή Χορωδία
1. “Μοιρολόι” από το θάνατο του παλληκαριού του Κωστή Παλαμά (1996).
2. Παραμυθόδραμα : “Η ώρα της κρίσης”, απόσπασμα από φανταστική παιδική όπερα (1995).
3. “Ξυπνήστε άγγελοι της Κύπρου” σε στίχους Χάρη Κανάκη (1997).
4. “Lily of Heaven σε στίχους Αθηνάς Σοφιανού (2011). YouTube
5.  «Κλειστό Τετράγωνο» σε ποίηση Άρη Αλεξάνδρου (1999)
6. «The Repentance of Theodosius the Great, 390 A.D. Fugato (Kyrie eleison)» (2017)

            ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Ε΄: Έργα για φωνή και πιάνο
1. “Το μονόγραμμα Νο 7” σε ποίηση Οδυσσέα Ελύτη για mezzo soprano και πιάνο (1988).
2. “Το πέρασμα” σε ποίηση Πάνου Κανέλλη για mezzo soprano και πιάνο (1996).
3. “Η πόλη μέσα στην πόλη” σε ποίηση Δημήτρη Πανουσάκη για mezzo soprano και πιάνο (2005).
4. “The water mill” For Baritone and Piano (Poetry Athina Sofianou) (2017)
5. “I have Started to Say” for Soprano & piano. Poetry Philip Larkin (2017)

            ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΣΤ΄ : Έργα για διάφορα όργανα
1. “Φαντασία” για βιολί ( 1988).
2. “Pavane” για κιθάρα (1991).
3. “Lilly of Heaven” μεταγραφή για κιθάρα Σπύρος Σαγιάς (2014).
4. “Ghost Town” για κιθάρα (2016) Παραγγελία του Καθηγητή Ανωτέρων   Θεωρητικών Γιάννη Αυγερινού για υποχρεωτικό κομμάτι στις προαγωγικές Ανωτέρας Ιουνίου 2016, σε συνεργαζόμενα Ωδεία Κύπρου και Ελλάδας.
5. “Sonatina No.1 2nd part (Arr. For guitar S. Sagias-2017)
6. “Fantasia for viola. (2017)


ΕΡΓΟΓΡΑΦΙΑ ΓΙΑ ΘΕΑΤΡΟ-ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ-ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ 1991-2005
 Μουσική Χάρη Κανάκη για Θέατρο & Τηλεόραση (1991-2005)

1.      «Τα Πουλιά» του Αριστοφάνη σε διασκευή Δημ. Ποταμίτη (1991) Θέατρο Δήμου Ν. Χαλκηδόνας.

2.      «Ο Κακομούτσουνος» του Γιάννη Καλατζόπουλου (1991) Θ.Δ.Ν.Χ.

3.      «Ο Κλήδονας» του Χρήστου Πύρπασου (1995) Θεατρική Σκηνή Δήμου Νέας Φιλαδέλφειας.

4.      «Θάψτε τους Νεκρούς» του Ίρβινγκ Σόου. (1996) Θ.Σ.Δ.Ν.Φ.

5.      «Ο Δρόμος είναι η χαρά» μουσική για την παρουσίαση του ομώνυμου βιβλίου της  Μ. Σεφεριάδη (1997)

6.      «Ένα Ριγάλο για μια Προσφυγοπούλα» του Χρήστου Πύρπασου (1997) Θ.Σ.Δ.Ν.Φ.

7.      Μουσική για το «Ντοκυμαντέρ 2 επεισοδίων με θέμα την ζωή των Ρομά» βασισμένο στο βιβλίο του συγγραφέα-σκηνοθέτη Τάκη Χρυσούλη. ΕΡΤ (1997-1998)

8.      «Το Κοκαλάκι της Νυχτερίδας» του Νικολάου Λάσκαρη (1997) Θέατρο Δήμου Νέου Ηρακλείου.

9.      «Ο Λεπρέντης» του Μιχαήλ Χουρμούζη (1997) Θ.Δ.Ν.Η.

10.  «Ο Βυσσινόκηπος» του Άντον Τσέχωφ (1997) Θέατρο ΕΛΠΙΔΑΣ Έλενας Τσαλδάρη

11.  «Το Ματς» του Γιώργου Μανιώτη (2000) Θέατρο Δήμου Ν. Ηρακλείου.

12.  «Κομμάτια και θρύψαλα» του Γιώργου Σκούρτη (2000) Θ.Δ.Ν.Η.

13.  «Εκείνος και…Εκείνος» του Κώστα Μουρσελά (2000) Θ.Δ.Ν.Η.

14.  «Εσωτερικές Ειδήσεις» του Μάριου Ποντίκα (2001) Θεατρική Σκηνή Δήμου Ν. Φιλαδέλφειας.

15.  «Ένα Χαμένο Γράμμα» του Ίον Λούκα Καρατζιάλε (2002) Θέατρο Δήμου Ν.Ηρακλείου.

16.  «Τα Δέντρα Πεθαίνουν Όρθια» του Αλεσάντρο Κασσόνα (2003) Θ.Δ.Ν.Η.

17.  «Μουσική επένδυση για την τελευταία-πριν τον θάνατό του-ποιητική συλλογή του Δημήτρη Ποταμίτη  «Απεργεί ο Οδοκαθαριστής» στο Θέατρο ΕΡΕΥΝΑΣ. (2003)

18.  «Ο Μίδας είχε Αυτιά Γαιδάρου» του Μανώλη Κορρέ (2005) Θέατρο Δήμου Ν. Ηρακλείου.

Έργα Ηλεκτρονικής Μουσικής (SYNTHESIZER). 1996-2003
1.         «Το Όνειρο του Ισοβίτη» (1996)
2.         «Ασουλούπωτο» (1997)
3.         «Χορός» (1997)
4.         «Το πάρτυ των κοκκάλων» (1997)
5.         «Μεσαιωνικός Χορός» (1997)
6.         «Ισαβέλλα» (1997)
7.         «IL DESSIDERIO» (1998)
8.         «STARS BERST (1999)
9.         «Έλλειψη» (2003)
10.       «Τα Δέντρα Μιλούν…» (2003)
11.       «Μονόλογος» (2003)
12.       «SPACE» (2003)
13.       «Επιστροφή» (2003)
14.       «Combi A-10 First Snow» (2003)
15.       «Combi B Africa Mood (2003)
16.       «Combi B-12 Tone Belz (2003)
17.       «Time Tunel» (2003)
18.       «Sing To Me» (2003)
19.       «Combi A-77a AnaStrings (2003)
20.       «Combi A-77b AnaStrings (2003)


Αυτοσχεδιαστικές Ελεγείες για solo Πιάνο. (2003-Σήμερα)

       1.  “Meditation GR” (2003)
       2.  “Malcom X” (2011)
       3.  “Kathy-S” (2011)
       4.  “Improvisation on Nocturne Yiannis Avgerinos (2012)
       5.  “Innocence” (2013)
       6.  “Evelyn” (2014)
       7. “Nymphaio-The Secret Path”. (Work in three parts 2014).
              1. "The forest with the ancient beeches"
              2. "Diving"
              3. "Arkturus, The House of Wildlife"
       8. “About Rain” (2014)
       9. “Frivolity” (2015)
      10. “Lord ‘s Prayer” Impro. On a theme of Trevor Morris (2015)
      11. “Conversation with Iakovos Konitopoulos” (2015)
      12. “The Little Swallow” Impro. On C. Lignos work (2016)
      13. “Flying Hat” Impro on P. Theodosiou work (2016)
      14. “Tribute to Bill Evans” (2017)
      15. “Tribute to T.H.” (2017)

ΣΥΝΟΛΟ:  119  ΕΡΓΑ. (Ενημέρωση Καταλόγων 17-12-17)